A TERRA DO PRESTE XOÁN

Estas semanas andamos coa teima das novelas históricas, unha maneira moi entretida de aprender historia. Non só nos, senón parece que o mundo dos libros virou tolo polas novelas históricas, non hai máis que ver o éxito que teñen títulos como La Catedral del Mar ou a reedición d’Os Piares da Terra, o grande éxito sobre o medievo de Ken Follet.

Nos fixemos unha rápida pescuda pola web, a ver que enlaces sobre novela histórica atopábamos que fosen interesantes para os nosos estudantes. Velaí:

1. Os espartanos. Este blogue está en portugués (coido que non haberá dificultades en entendelo). Desenvolve por entregas unha novela histórica sobre catro rapaces que inician a súa educación militar en Esparta, unha cidade da Grecia Antiga, que, como sabedes, sometía a unha durísima disciplina aos seus soldados. Aliás, se buceades ben pola rede, veredes cousas moi interesantes sobre a vida en Esparta.

2. Títulos de novela histórica (Colección do xornal El País). El País seleccionou en 2007 os mellores títulos de novela histórica e entregounos co xornal. A lista pode servirvos para coñecer algúns bos libros de novela histórica.

3. Novidades de novela histórica. A páxina HISLIBRIS (libros de historia, libros con historia) ten novidades sobre novela histórica.

Moi boa lectura a todas e todos.

Despois de longas deliberacións e discusións apaixoadas, o xurado ditaminou os dous gañadores do I Concurso de Relatos de Fición Histórica Julia Becerra Malvar.

Os dous gañadores ocultábanse baixo os seudónimos de Jack Dawson e Gerardo Humberto Oliverio Sebastián Taylor (xa está ben!). Feitas as averiguacións pertinentes resultaron ser Francisco Giráldez González, que presentou o relato A catástrofe do Titanic contada por un neno, e Raquel Dopazo Cornes (1ESOA), por Arturo, o explorador.

Parabéns aos gañadores, cuxos relatos colgaremos a seguir neste mesmo blog. Agradecemos tamén ao resto dos participantes o seu esforzo e imaxinación: só había dous premios! Emprazámosvos a todos para o ano que vén, coa promesa de que os premios serán máis suculentos.

Desde este blog sostémolo cantas veces e diante de quen faga falta: todo, todo, todo, calquera cousa que sexa, pode explicarse con Historia. Antón lanzounos, cando empezaba o blog, un reto: a ver se eramos capaces de atopar unha canción de The Smiths que puidéramos colocar nesta sección. Velaquí.

Hang the DJ (Colga ao pinchadiscos) saíu en 1987, xusto cando a moda da música electrónica (o “bacalao”, para entendernos) comezaba a facer furor nas discotecas, primeiro nas británicas, despois nas de Ibiza, e logo nas de todo o mundo. De socato e sen que ninguén fose capaz de poñerlle remedio aínda nos nosos días, rematou a tranquilidade e a boa música no mundo, como moi ben di a letra de Morrissey:

Por certo, que se alguén era tan inxenuo como para pensar que un grupo como The Smiths só ten cancións persoais e aparentemente apolíticas, é dicir, coidaba que The Smiths podía sobrevivir ao influxo da Historia, aí vai este vídeo para demostrarlle o seu erro. Máis ou menos vén a dicir que The Smiths estaban moi fartos da política do goberno de Margaret Thatcher. Sobre todo estaban preocupados pola conflitividade social e a represión contra as minorías que exercía o goberno. Non digo máis.

Como sabedes, o día 1 de febreiro celebramos o antroido no colexio, que este ano xira arredor da mitoloxía. Deixamos por aí o programa e agardamos ver moitas Ateneas, Neptunos, Ninfas, Helenas e, se fose posíbel… algún centauro!!!

A. DÍA E LUGAR DE REALIZACIÓN DOS ACTOS

1. Os actos terán lugar o venres 1 de febreiro.

2. Todo os actos realizaranse no ximnasio pequeno.

B. ORDE DOS ACTOS

11:15. Os alumnos de 4B encárganse da colocación das mesas, equipo de música e preparación do ximnasio (4B) baixo a supervisión do profesorado.

11:40. Os alumnos participantes disfrázanse nas súas aulas. Sairán da aula só se é necesario para disfrazarse.

12:10. Desfile dos disfrazados e dos participantes no concurso de postres cos seus profesores até o ximnasio.

12:15. Pase de disfraces e representacións.

12:45. Degustación dos postres polo xurado.

13:00. Deliberación do xurado.

13:20. Entrega de premios. Baile e degustación.

C. NORMAS

1. Non se permiten bebidas.

2. Non se permite a asistencia aos actos de persoas alleas ao centro.

3. Os alumnos que non se disfracen non poderán participar nos actos e terán clase normal cos seus profesores.

D. CONCURSO DE DISFRACES

1. O tema dos disfraces para o concurso é a mitoloxía grega e romana para os estudantes de 3º e 4º da ESO. Para os alumnos de 1º e 2º o tema é libre, aínda que se recomenda que se disfracen tamén sobre personaxes mitolóxicos.

2. Poden participar os profesores e todos os alumnos, agás os alumnos que teñan máis de dúas amoestacións.

3. O xurado estará constituído por Emilia e dous profesores de secundaria. O xurado valorará a orixinalidade, creatividade e obxectividade do personaxe. Apreciarase tamén que se realicen comparsas relacionadas co tema e que sexan disfraces de grupo.

4. O premio será un vale para gastar na libraría.

E. CONCURSO DE POSTRES TÍPICOS DE ANTROIDO

1. Os alumnos que queiran participar no concurso terán que facer unha preinscrición, para que se poida saber de antemán o número de postres. Para facer a preinscrición terán que falar con calquera alumno de 4B antes do mércores 30 de xaneiro.

2. O tema do concurso son os postres típicos de Antroido: filloas, orellas, etc.

3. Poden participar cantos profesores e alumnos queiran, individualmente ou por grupos.

4. O xurado será o mesmo que o do concurso de disfraces. Valorará o sabor e a presentación dos postres.

5. O premio será o mesmo que o do concurso de disfraces.

Alguén do concello veciño, Meis, está facendo un blogue moi interesante. Colgamos na dereita a ligazón ao blogue, porque aquí temos unha chea de alumnos dese concello, que seguro están desexando velo.

Esta entrada está adicada en especial aos meus alumnos da titoría de 4B. A ver se algún dos meus ex-alumnos (ou un profesor amiguete) que estea xa nun ciclo ou unha carreira nos deixa un comentario sobre o seu ciclo ou a súa carreira. Na primeira destas direccións podedes atopar información sobre as titulacións universitarias que ofrecen as tres universidades galegas. Na segunda está todo o referido a ciclos formativos, ordenado por provincias (os ciclos de Pontevedra están na páxina 12).

http://www.xunta.es/conselle/ceoug/dxu/sug/BASEDATOS/default.asp

http://www.edu.xunta.es/fp/files/oferta/oferta2007_08_por_provincia.pdf

Aínda que é algo longo, encontrei está ligazón a un estudo no que se detallan cales son as saídas dos diferentes ciclos formativos. Prescindide das oitos primeiras páxinas, que son resultados moi xerais e ide ao que nos interesa. O mesmo pode axudarvos a decidir:

http://www.edu.xunta.es/fp/estudoinsercion/ano03_04/Estudo_insercion_03-04.pdf

Saúdos e boa navegación!

En 2 ESO estamos traballando esta semana con pirámides de poboación. Se premedes aí á dereita onde pon “Pirámides de poboación de estados” tedes unha páxina con información sinxela e útil sobre a representación gráfica da poboación. Baixade co rato e buscade as pirámides que tedes que comentar. Escollede dúas destas tres: Chile, Bolivia ou España.

Non esquezades deixar comentarios sobre as dificultades que atopedes, para que poidamos facer constar tamén as solucións.

Boa sorte e bon traballo a todos!

Como vos fomos dicindo os vosos esforzados profesores, o Departamento de Xeografía e Historia vai realizar un concurso de relatos de fición histórica. Xa sei que o agasallo non vos chama moito a atención, mais é que non había cartos para o tan desexado mp4 (suxerímosvos que llo pidades aos Reis). En fin, que vos animamos a escribir, e para iso deixámosvos as bases actualizadas do concurso:

1. Os relatos, que deberán ser inéditos, terán tema ou contido histórico. Os personaxes poden ser reais ou inventados, mais sempre estarán enmarcados nunha época histórica concreta. Neste sentido valorarase a calidade literaria do traballo e, sobre todo, a recreación do tempo histórico no que se sitúe o relato.
2. Os relatos escribiranse en galego ou castelán. A estensión é libre.
3. Establécense dúas modalidades: unha para primeiro ciclo e outra para o segundo ciclo. Haberá un premio por modalidade, que consistirá nun reprodutor de mp3.
4. O prazo de entrega dos traballos é o 18 de febreiro de 2008. O gañador darase a coñecer coincidindo coa entrega de notas da segunda avaliación.
5. Os relatos entregaranse a calquera profesor que non sexa do departamento escritos a computador, sen ningunha marca que poida identificar ao seu autor, dentro dun sobre de tamaño DIN A-4. Dentro dese sobrehaberá un sobre máis pequeno, cunha folla na que estean os datos persoais do autor.
6. O xurado do relato estará composto polos membros do Departamento de Xeografía e Historia.
7. Os relatos gañadores serán publicados no blog do departamento: www.preste.blogaliza.org

Atendendo ás peticións dos visitantes e seguindo co tema pacifista, a canción desta semana é Living with war, dun vello rockeiro canadiano que vive de sempre nos EEUU: Neil Young. O vídeo, montado como se fose un telexornal con imaxes reais da guerra do Iraque, Vietnam e a II Guerra Mundial, pódese ver en:

http://www.youtube.com/watch?v=kjkPracnH1o

Neil Young é outro deses músicos norteamericanos que denuncia constantemente as guerras do seu país no estranxeiro. Living with war quere facer oír a voz dos moitos estadounidenses que se manifestan contra a presenza de soldados deste país en Iraque. Mirade a letra:

I’m living with war everyday (Vivo coa guerra día a día)
I’m living with war in my heart everyday (Vivo coa guerra no meu corazón día a día)
I’m living with war right now (Estou vivindo coa guerra agora)

And when the dawn breaks I see my fellow man (E cando nace o día vexo ao meu amigo)
And on the flat-screen we kill and we’re killed again (E na tele matamos e mátannos unha e outra vez)
And when the night falls, I pray for peace (E cando cae a noite, rezo pola paz)
Try to remember peace (Tenta lembrarte da paz)

I join the multitudes (Únome ás multitudes)
I raise my hand in peace (Ergo a miña man pola paz)
I never bow to the laws of the thought police (Nunca me rendo ás leis da policía do pensamento)
I take a holy vow (Fago un xuramento: )
To never kill again (Non matar nunca máis)

Don’t take no tidal wave (Non fai falta unha onda enorme)
Don’t take no mass grave (Non fai falta unha fosa común)
Don’t take no smokin’ gun (Non fai falta unha pistola)
To show how the west was won (Para amosarnos como se conquistou o Oeste)
But when the curtain falls, I pray for peace (Mais cando cae o pano, prego pola paz)

In the crowded streets (Nas rúas ateigadas de xente)
In the big hotels (Nos grandes hoteis)
In the mosques and the doors of the old museum (Nas mesquitas e nas portas do vello museo)

The rocket’s red glare (O brillo vermello dos foguetes)
Bombs bursting in air (As bombas estourando no aire)
Give proof through the night, (Dan proba na noite)
That Our flag is still there (De que a nosa bandeira está aínda alí)

No vídeo vai pasando o número total de soldados mortos en Iraque entre 2004 e 2006: case 3000, case nada… Mais non se fala nada dos soldados doutros países, ou dos soldados iraquís, e sobre todo, dos civís: non se sabe con seguridade, mais algunhas fontes falan de máis de cincuenta mil iraquís mortos nos catro anos de conflito. Coma sempre, parece que só importan os mortos dun lado!

Pretendemos poñer neste blog todas as semanas polo menos unha canción que teña algún contido referente á historia. Aceptamos SUXERENCIAS!

Esta primeira semana toca “Glorified G”, dos estadounidenses Pearl Jam. Este grupo formouse a principios dos 90 e ten unha liña política moi comprometida: apoian numerosos actos do Partido Demócrata, como por exemplo os que se convocaron contra a guerra do Iraque. Nesa liña pacifista está “Glorified G”. Se a queres ver tocar en directo:

http://www.youtube.com/watch?v=BkqaSd0O8Pc

Como sabes, EEUU é un país onde é moi doado conseguir licencia de armas. É un dos países do mundo con máis armas por persoa e a xente exhíbeas con orgullo. En boa lóxica EEUU é tamén un dos países con máis mortos e feridos por ataques con arma de fogo. A letra de “Glorified G” (Louvada G) é moi crítica con esta situación:

Got a gun, fact I got two (Teño unha pistola, ben, teño dúas)
That’s O.K. man, cuz I love god (Isto está ben, tío, porque amo a Deus)
Glorified version of a pellet gun (A louvada versión dunha pistola)
Feels so manly, when armed (Síntese tan home cando está armado)
Kindred to be an american… (Encantado de ser americano)

Double think, dumb is strength (Dobre moral, a forza está no parvo)
Never shot at a living thing (Nunca disparei a un ser vivo)
Glorified version of a pellet gun (A louvada versión dunha pistola)
Feels so manly, when armed (Síntome tan home cando estou armado)

Life comes…I can feel your heart… (A vida vén… Podo sentir o teu corazón)
Ooh…life comes…I can feel your heart through your neck… (A vida vén… Podo sentirche o corazón no pescozo)
Like some…I can steal your heart form your neck… (Como se… Poidese roubarche o corazón do pescozo)